Do broni konwencjonalnej kwalifikujemy białą oraz palną. To z reguły wykorzystywane narzędzia walki, też we współczesnych armiach. Do broni białej zaliczamy wszelkiego rodzaju przedmioty, jakie nie wymagają załadowania pocisków. Za przykład może posłużyć sztampowy miecz, włócznia czy topór. Ich zastosowaniem jest indywidualna walka. Zwykle potrzebuje bliskiego kontaktu z przeciwnikiem.
Ten typ broni został już wyparty przez skuteczniejszą broń palną, jaka oblega regały metalowe czy też sejfy domowe. Szermierka stanowi już właściwie dyscyplinę sportową, aniżeli istotną metodę ataku oraz walki. Rozkład broni białej obejmuje pięć grup broni. Pierwsza z nich to najstarsze, prymitywne maczugi. Zaliczamy je do przyrządów obuchowych. W średniowieczu z zapałem korzystano z broni siecznej, inaczej mieczy oraz szabli. Połączeniem wymienionych grup jest topór, wykazujący przymiotniki pośrednie. Noże, sztylety i floret zadają rany kłute. Stąd ich wspólna klasyfikacja do broni kłutej, dla jakiej miejsce odnajdzie się w szafa kartotekowa. Interesującym przykładem narzędzia kłującego, z jednoczesnym wynikiem rozcinania, jest halabarda albo pałasz. Stanowią połączenie jednego bądź też kilku ostrzy, przymocowanych do drewnianego kija.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz